Thanks voor je reactie Philip! Mijn uiteenzetting was idd lang niet compleet 😛 Zoal jij het beschrijft lijkt mij ook logisch ál zou ik me ook kunnen voorstellen dat de onderlinge betrokkenheid beter wordt op het moment dat we niet meer elke dag bezig hoeven te zijn met ons eigen hachje te redden. Genoeg stof op heerlijk over door te filosoferen en mogelijk een keer mondeling een boom op te zetten.

Overigens stel jij dat je een boek wilt schrijven over stress en werk. De relevantie zou juist dán ook hoog zijn, denk ik. Iets dat ik juist van jou heb geleerd is hoe oers stress eigenlijk is en áltijd belangrijk is om te her- en erkennen.

Boeind voorwerp inderdaad!

Je raakt een aantal goede punten. Misschien kan ik er aan toevegen dat het “niet meer naar werk moeten gaan” een aantal facetten heeft die elk een aparte vraag stellen:

1) Je brood verdienen
Dat is geloof ik de grootste angst. Als je helemaal alleen woont in de jungle, op een verlaten eiland of in een grot in een berg, dan kan je kiezen. Heb je honger of kou dan doe je er iets aan of niet, jouw keuze. Woon je namelijk in de moderne maatschappij dan moet je inderdaad je spruitjes (en brood, melk, kleding enz) bij een winkel halen. Je kan voor de lol een moestuin hebben, maar daar kan je niet het hele jaar door van eten en de kachel laten branden in de winter. Dus heden ten dage: geen werk –> geen centjes –> geen eten.
Dan hebben we – tot nu toe – een luxe positie in Nederland met ons sociale stelsel. En je hebt in twee handen meer dan genoeg vingers om de landen te tellen waar je een uitkering krijgt waar je van kan overleven als je niet meer aan werk komt. Voor de rest van de wereld geldt: geen werk = geen eten, geen dak. Triest maar waar.
Dus de angst voor geen werk kan ik best begrijpen.

2) Wat te doen met je tijd
Hier kan ik best wat gemeen klinken: veel mensen gaan naar werk want dan hoeven ze niet te denken wat te doen met hun tijd. Toen ik afstudeerde dacht ik ook alleen maar aan werken en allemaal leuke apparaten bouwen vaarvoor ik had gestudeerd.
Nu, wat kilometertjes verder, heb best wel andere ideeën wat te doen met mijn vrije tijd. Ik zou best een boek willen schrijven over stress en werk. Maar wie gaat dat boek lezen als niemand meer hoeft te werken? 🙂
Zoals een filosoof al schreef: “mensen verdwalen in hun gedachten omdat het onbekende terrein is”.

3) Macht
Ik ben ook gen antropoloog. Toch zie ik wel dat alle sociale zoogdieren (wij inbegrepen) in een hierachie terecht komen. Uit de perspectief van evolutie zou dit komen omdat een leider de kudde als geheel betere kansen geeft om te overleven.
Daardoor zou eeb percentage van de menselijke bevolking de macht willen hebben. Helaas snaken veel mensen naar macht niet om de bevolking te beschermen, maar voor pure egoïstische doelen. Een verkeerde gen mischien. Waarom anders zouden we constant oorlog hebben in deze wereld?
Dus degenen die het instinct hebben om macht te verkrijgen zullen ongetwijfeld naar volgelingen zoeken en een soort leger organiseren, gewoon om de baas over de rest te kunnen zijn. Wie gaat ze dan tegen houden? Niet de robots, want niemand zal beschikbaar zijn om ze daarvoor te programeren want niemand moet meer werken. Als niemand hoeft te werken zou er geen politie of leger zijn, dus zal de rest van de bevolking als slaven eindigen. Of, erger nog, een slimmerik die intelligent genoeg is om robots wel te programeren wordt dan de baas 🙁

Toch, zoals in een van de IT vakbladen werd geschreven: “everything that can be automated will be automated”. Zoals je zegt, er is geen ontsnappen aan.

Oplossingen? Heb ik niet.

Interessante tijden.

Gr,

Philip