He Alex, to be honest…bij gaat dat ook voor geen meter…naja, anderhalve meter misschien. Ik heb nooit de tijd genomen om dat LOS-vliegen écht onder de knie te krijgen, puur omdat het voor mij niets toevoegt. Het lukt me prima om een quadcopter LOS te ‘redden’…maar in een race zal dat nooit aan de orde zijn. Ik zal dan altijd sneller neer gaan dan dat ik mijn FPV-goggle heb afgezet, gewonen bril op heb en heb ontdekt waar die quadcopter dan werkelijk is.

Als je het LOS-vliegen zeker wél onder de knie wilt krijgen dan zit er echt maar één ding op, veul oefenen! Heel soms oefen ik binnen met een klein quadcoptertje boven het bed. Dan maak ik gewoon heel veel rondjes de ene kant op, en daarna de andere kant. De volgende stap zijn dan 8jes. Je moet er in ieder geval voor zorgen dat je er niet bij na moet denken…dan gaat het fout. Krijg dus het gevóel/flow van die quadcopter en pas daar de stand van je vingers op aan. Het is uiteraard allemaal makkelijker gezegd dan gedaan. Overigens kan het ook helpen als je op de quadcopter de angle-mode activeert. Dan kun je niet door een bepaalde hoek klappen en dus over de kop gaan, ook beperkt het je snelheid. Enige nadeel is dat je uiteindelijk gaat racen zonder die stabilisatie en dan het vliegen met “zijwieltjes” weer moet afleren.
Andere tip die ik je nog mee kan geven m.b.t. de stuurbeweging die je maakt; start eerst de rondjes eens met alleen jaw (linker stick links-rechts). Op een heel rustig tempootje ‘drijf’ je dan door de bocht. Pas als je die flow te pakken hebt en je die bocht scherper wilt maken, gooi je er een beetje roll in (rechter stick links-rechts). Overigens wordt het vanaf dat moment wat gecompliceerder want dan ga je ook makkelijker hoogte verliezen en zul je ook de throttle meer omhoog moeten halen en je voorwaartse snelheid moeten corrigeren met je pitch…woesh…klats, daar lig je alweer op de grond 😛 Rustig aan…stapje voor stapje…dit-kost-tijd!